Wykonawcy
- Ensemble Maru
- Gangwon Lee I skrzypce
- Eunji Kim II skrzypce
- Soyoun Park altówka
- Yujin Kim wiolonczela
- Yeonwoo Park fortepian
Program
Dohun Lee Nakhwa – Spadające płatki kwiatów II na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i fortepian (prawykonanie europejskie, 2025) [8′]
Antonín Dvořák II Kwintet fortepianowy A-dur op. 81 [40’]
I. Allegro ma non tanto
II. Dumka: Andante con moto
III. Scherzo. Furiant: Molto vivace
IV. Finale: Allegro
Opis koncertu
Dostosowywanie utworów do okoliczności i potrzeb nie było w historii niczym dziwnym. Dopiero XIX wiek, wraz z kultem geniuszu i wiarą w nienaruszalność intencji kompozytora, przyniósł niechęć do przeróbek i wzmocnił przywiązanie do „oryginału”. Transkrypcje i inne opracowania nigdy jednak nie zniknęły. Czy Dohunem Lee kierowały względy praktyczne, kiedy zdecydował się opracować drugą wersję utworu Nakhwa – Spadające płatki kwiatów? Pierwsza przeznaczona została na pansori, skrzypce, gayageum, fortepian i elektronikę. Pansori jest koreańskim wokalno-instrumentalnym gatunkiem i stylem wykonawczym, a gayageum – tamtejszym rodzajem cytry. Nowa odsłona kompozycji ma obsadę czysto instrumentalną, zatem wiersz leżący u jej podstaw nie będzie tym razem słyszalny. Chcąc uciec od klasyczno-romantycznych skojarzeń, jakie niesie określenie „kwintet fortepianowy”, autor zastrzegł rozpisanie obsady utworu na poszczególne instrumenty. Lee sięgnął po poezję Cho Chi-huna, który w nastrojowym obrazie opadających płatków kontempluje stratę. Kompozytor przyznaje, że jego cel był nieco inny: „Próbowałem wyrazić muzycznie, że koniec nie jest końcem, lecz nowym początkiem”. II Kwintet fortepianowy A-dur Antonína Dvořáka powstał z kolei jako skutek uboczny planowanej przeróbki. Kompozytor był tak niezadowolony z pierwszego kwintetu fortepianowego, że zniszczył nuty. Po latach postanowił go poprawić, partyturę zachował na szczęście jego przyjaciel. W trakcie pracy uznał jednak, że lepiej po prostu napisać drugi od nowa… Wrócił wtedy do towarzyszących mu od młodości inspiracji ludowych, łącząc je niekiedy zaskakująco z pełną pomysłowości narracją. Już w samej pierwszej części słychać i pieśń, i taniec, i ton balladowej poezji. Czas pokazał, że ten właśnie kwintet stał się jednym z najsłynniejszych utworów nie tylko Dvořáka, ale i całego gatunku.
– Dominika Micał (pisanezesluchu.pl)
Koncert jest współfinansowany przez Daegu Concert House
