Wykonawcy
- Aleksandra Olczyk sopran*
- Monika Ledzion mezzosopran‡
- Orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
- Patrick Fournillier dyrygent
Program
Georges Bizet Opera Carmen (wybór)
Preludium do aktu IV [3’]
Habanera L’amour est un oiseau rebelle (Miłość jest buntowniczym ptakiem), aria Carmen z aktu I [5’]‡
Je dis que rien ne m’épouvante (Mówię, że nic nie jest mi straszne), aria Micaëli z aktu III [6’]*
Jules Massenet Méditation (Medytacja) na skrzypce i orkiestrę, antrakt z aktu II opery Thaïs [6’]
Jacques Offenbach Elle a fui, la tourterelle! (Odleciała, ta turkaweczka), aria Antonii z aktu III opery Opowieści Hoffmanna (Les Contes d’Hoffmann) [5’]*
Jules Massenet Les larmes qu’on ne pleure pas (Łzy, których się nie wypłakuje), aria Charlotte’y z aktu III opery Werther [3’]‡
Léo Delibes Dôme épais le jasmin (Gęsta korona jaśminu), duet Lakmé i Maliki (Duet kwiatowy) z aktu I opery Lakmé [5’]*‡
Camille Saint-Saëns Opera Samson i Dalila op. 47 (wybór)
Bacchanale z aktu II [8’]
Mon cœur s’ouvre à ta voix (Me serce otwiera się na twój głos), aria Dalili z aktu II [7’]‡
Charles Gounod Walc Je veux vivre dans ce rêve (Chcę żyć w tym śnie), aria Julii z aktu I opery Romeo i Julia [5’]*
Jacques Offenbach Barkarola Belle nuit, ô nuit d’amour (Piękna nocy, o, nocy miłości), duet Julii i Mikołaja z aktu IV opery Opowieści Hoffmanna (Les Contes d’Hoffmann) [5’]*‡
Opis koncertu
Koncert dedykowany Instytutowi Francuskiemu w Polsce na 100-lecie istnienia
Najbardziej reprezentacyjnym miejscem odbierania i uprawiania muzyki w XIX-wiecznym Paryżu była, oczywiście, opera. Wieczór w salle Le Peletier, salle Favart czy Théâtre Lyrique oznaczał napawanie się sztuką, ale czasem też nowinkami technologicznymi (salle Le Peletier był na przykład pierwszym francuskim teatrem, w którym zamontowano oświetlenie gazowe!), a zawsze – spotkanie towarzyskie. Chociaż w teatrach wystawiano najczęściej pełne opery, a wybory numerów wykonywano częściej w salonach z towarzyszeniem wyciągów fortepianowych lub małych zespołów, zdarzały się i duże gale złożone z fragmentów różnych dzieł z pełną orkiestrą. Podobnie jak dzisiaj, często miały okazjonalny charakter. Jedna z najbardziej pamiętnych odbyła się 150 lat temu, 5 stycznia 1875 roku, kiedy to po latach budowy i niekiedy zupełnie szalonych perypetiach (łącznie z pomyleniem wystroju dwóch sal i demontowaniem rusztowań na dzień przed otwarciem) uroczyście zainaugurowano działalność Palais Garnier – nowego gmachu Opery Paryskiej. Wykonano wtedy fragmenty dzieł między innymi Daniela Aubera i Giacoma Meyerbeera, balet Léona Delibesa, a z powodu niedyspozycji jednej z sopranistek niestety musiano zrezygnować z wyimków z Fausta Charles’a Gounoda i Hamleta Ambroise’a Thomasa. Kto wie, może muzyka najpiękniejszych francuskich oper, przygaszone światła i siła wyobraźni przeniosą nas wprost z Sali Moniuszki do XIX-wiecznego Miasta Świateł (La Ville Lumière)?
– Dominika Micał (pisanezesluchu.pl)