Wykonawcy
- Quatuor Elmire
- David Petrlik I skrzypce
- Yoan Brakha II skrzypce
- Hortense Fourrier altówka
- Rémi Carlon wiolonczela
- Krystyna Wiśniewska wiolonczela
Program
Franz Schubert Kwintet smyczkowy C-dur D.956 [55’]
I. Allegro ma non troppo
II. Adagio
III. Scherzo: Presto – Trio: Andante sostenuto
IV. Allegretto
Opis koncertu
Mimo że Wiedeń należał w XIX wieku do najbardziej muzycznych miast Europy, to nawet i tam nie wszystkich kompozytorów czekały tylko sława i chwała. Nie zawsze jakość pisanych dzieł przekładała się na komercyjny sukces. Jak wiele dzieł Franza Schuberta, jego Kwintet smyczkowy C-dur nie doczekał się za życia autora ani wydania, ani publicznego wykonania. Choć w tym przypadku mogło to częściowo wynikać to z faktu, że kompozytor zmarł zaledwie kilka miesięcy po skończeniu utworu. Wydawca Heinrich Albert Probst nie był utworem zainteresowany, wprost odpowiadał autorowi, że wolałby dostać jakieś nowe pieśni lub kompozycje fortepianowe, na które był większy popyt. Po śmierci rękopis kupiła inna oficyna, ale również nie włączyła go do swojej oferty. Czy dlatego, że skład był nietypowy? Zamiast dodatkowej altówki, znalazła się w nim bowiem druga wiolonczela. Ostatecznie Kwintet czekał na publikację ćwierć wieku. Późne dzieła Schuberta są zagadkowe – ich narracja meandruje, forma jest trudno uchwytna, pogoda miesza się z desperacją. Maciej Negrey poetycko zauważył, że: „Widać przez nie twarz wędrowca, który dostrzegł raptem, że kres drogi jest aż nazbyt bliski. Nawykły do wędrówki nie potrafi jej jednak przerwać, więc jeszcze kluczy i porzucając bieg spraw chroni się w nieznane jakieś przestrzenie, dokąd nie dociera odgłos bicia zegara”. Niedługo po napisaniu Kwintetu Schubertowi przyszło pożegnać nie tylko Wiedeń, ale cały doczesny świat.
– Dominika Micał (pisanezesluchu.pl)